Debby Tecqmenne

Wie ben ik?

Ik studeerde af in 2017 aan de UGent als Klinisch Psycholoog, na mijn
opleiding in de Toegepaste Psychologie succesvol afgerond te hebben aan Thomas
More in Antwerpen (2014). Ik liep stages in de bijzondere jeugdzorg. Ik werk nu al bijna zeven jaar als leerlingbegeleider in een school waar ik met heel wat mensen en
individuen in contact kom en hen begeleid op allerlei vlakken in hun leven waar
het minder goed loopt. Het is een uitdagende job met veel afwisseling en
flexibiliteit waardoor ik heel wat geleerd heb omtrent de mens en hoe met hen
de verschillende paden te bewandelen.

Visie
Ik was van kinds af aan geboeid door mensen en hun verhalen. Ik vind het fascinerend hoe een verhaal tot stand komt, hoe het geschreven wordt en welke wendingen het verhaal neemt (plottwist). Het meest boeiende vind ik echter datgene waar we als auteurs in vast kunnen lopen, onze ‘writersblock’.
We bevinden ons niet altijd op een rechte baan van punt A naar punt B, naar
datgene waar we naartoe willen. Het leven is namelijk geen pad met gele tegels,
zoals in ‘The Wizard of Oz’. Het lijkt soms meer op het ‘Wonderland van Alice’
waar alles omgekeerd en vreemd aanvoelt.

Dit is waar ik mensen bij wil helpen, hun weg opnieuw vinden en dit door
samen met hen deze weg, voor een korte of lange tijd, te bewandelen. Dit met
als doel hen terug de schrijver van hun eigen verhaal te laten zijn. Ik vind het daarom belangrijk om de ruimte te creëren waar een spreken tot stand kan komen, waar een persoon kan nadenken over zijn/haar verleden, heden en toekomst en dit alles binnen een veilige, warme context.

Kader
Mijn theoretische achtergrond die mijn bril zal vormen om de
begeleiding/gesprekken vorm te geven, is een psychoanalytische. Het maken van
een opening om spreken tot stand te brengen, is het doel waarnaar ik streef.
Door dit spreken tot stand te brengen, hoop ik namelijk beweging en
veranderingen te verkrijgen in een (levens-)verhaal dat vastgelopen lijkt te
zijn en dit op zaken waar we ons op het eerste zicht niet bewust van lijken te
zijn of zicht op lijken te hebben. Het is daarom goed om een vrij spreken te
installeren waar we in kunnen gaan op wat er op dat moment naar boven
komt/leeft.

‘Spreken’ kunnen we ruim interpreteren, zeker bij het werken met kinderen
en jongeren. Hier zal er namelijk ook op een creatievere, spelende manier aan
de slag gegaan kunnen worden om een ‘spreken’ te installeren. Kinderen spelen
letterlijk, volwassenen ‘spelen met woorden’.

Contact: reactie via mail (controleer spam